Creating a new framework of respect for the rights of missing

& dead refugees and migrants and bereaved family members

Twitter circle white large Google + circle white large Facebook circle white large

Newsletter

Subscribe  

Unsubscribe

LastRightsLogo Ελληνικά IMG_8773-2 lastrightsimage03 IMG_9621-2

Υπάρχει άμεση ανάγκη να αποσαφηνιστεί ο τρόπος με τον οποίο το διεθνές δίκαιο προστατεύει τα δικαιώματα σε περιπτώσεις εξαφανίσεων ή θανάτων στα σύνορα, να οριστούν οι κρατικές υποχρεώσεις και να αναγνωρισθούν τα δικαιώματα των οικογενειών των θυμάτων.

 

Η Ευρώπη βιώνει τη μεγαλύτερη εισροή προσφύγων από το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της  Ύπατης Αρμοστείας, 1.015.078 πρόσωπα εισήλθαν το 2015 στην Ευρώπη, παράτυπα, μέσω θαλάσσης, εκ των οποίων 856.723 έφτασαν στην Ελλάδα, 153.842 στην Ιταλία ενώ 3.625 έχασαν τη ζωή τους ή εξαφανίστηκαν στην προσπάθειά τους να πραγματοποιήσουν το θαλάσσιο αυτό ταξίδι.

 

Μεταξύ 1 Ιανουαρίου 2016 και 30 Ιουνίου 2016 καταγράφηκαν 264.000 αφίξεις μέσω θαλάσσης στη Μεσόγειο. Το 69% των αφιχθέντων προέρχονταν από τις πρώτες δέκα χώρες προέλευσης προσφύγων. Στις 20 Μαρτίου 2016 τέθηκε σε εφαρμογή η συμφωνία ΕΕ/Τουρκίας και έκτοτε παρατηρήθηκαν αλλαγές στις μετακινήσεις των προσφύγων και των μεταναστών.

 

Αν και ο αριθμός των θανάτων ενδεχομένως να θεωρείται μικρός σε σχέση με τον αριθμό των ανθρώπων που επιχειρούν το επικίνδυνο αυτό ταξίδι, έστω και ένας θάνατος είναι απαράδεκτος. Τη φετινή χρονιά ήδη περισσότερα από 4.000 άτομα έχασαν τη ζωή τους. Τα θύματα ήταν στην πλειοψηφία τους γυναίκες και παιδιά. Δυστυχώς, οι θάνατοι θα συνεχίζονται ενόσω τα Κράτη, συμπεριλαμβανομένων και όσων έχουν επικυρώσει τη Σύμβαση του 1951 για τους πρόσφυγες, δυσκολεύονται να τηρήσουν τις ηθικές και νομικές τους δεσμεύσεις.

Η πλειοψηφία όσων έχουν φτάσει στην Ευρώπη διέφυγαν από πόλεμο, σύρραξη ή δίωξη. Μπορεί περίπου 4,000 άνθρωποι να έχασαν επιβεβαιωμένα τη ζωή τους τους πρώτους 8 μήνες του 2016, όμως ο αριθμός των αγνοουμένων είναι πολύ μεγαλύτερος. Τα ονόματά των περισσότερων νεκρών και αγνοουμένων παραμένουν άγνωστα, οι οικογένειές τους δεν έχουν ανευρεθεί, ενώ όσες σωροί έχουν εντοπιστεί συνήθως θάβονται σε τάφους χωρίς διακριτικά. Πολλές οικογένειες δεν γνωρίζουν αν ένα αγνοούμενος μέλος, είτε πρόκειται για τον πατέρα, τον/την σύζυγο, τον αδερφό, την αδερφή ή το παιδί, είναι ζωντανός ή νεκρός.

 

Σε περιπτώσεις ένοπλης σύρραξης, οι διαδικασίες και ο τρόπος καταγραφής των νεκρών, ταυτοποίησης των ανθρωπίνων υπολειμμάτων και αναζήτησης των οικογενειών ορίζονται από το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο. Αντλώντας στοιχεία από το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αναπτύχθηκαν αρχές για να προστατεύσουν τα δικαιώματα των εκλιπόντων και των οικογενειών τους σε διακριτές καταστάσεις θανάτου και απώλειας: αναγκαστικής εξαφάνισης, εσωτερικού εκτοπισμού και ανθρωπιστικής καταστροφής.

 

Δεν έχουν ακόμα λάβει, ωστόσο, τη δέουσα προσοχή, οι νομικές υποχρεώσεις των κρατών ως προς την ταυτοποίηση των νεκρών και την προστασία των δικαιωμάτων των οικογενειών στο πλαίσιο της προσφυγικής μετακίνησης και της παράτυπης μετανάστευσης. Υπάρχει άμεση ανάγκη να αποσαφηνιστούν τα βήματα που οφείλουν να ακολουθούν τα κράτη προκειμένου να διερευνήσουν τις εξαφανίσεις και τους θανάτους, να ταυτοποιήσουν όσους πεθαίνουν, να παράσχουν μία αξιοπρεπή ταφή στους νεκρούς (ανεξαρτήτως αν έχουν ταυτοποιηθεί ή όχι) και να αναζητήσουν τις οικογένειές τους, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών. Εξίσου σημαντικό είναι να διευκρινιστεί πώς και από ποιον θα πρέπει να λαμβάνεται και να φυλάσσεται το υλικό από τις σωρούς και από τις οικογένειες των αγνοουμένων και υπό ποιες εγγυήσεις. Αυτό συνεπάγεται μία αναθεώρηση του διεθνούς δικαίου προκειμένου να εξακριβωθεί πώς θα πρέπει να εφαρμόζεται, να εντοπισθούν πιθανά κενά στις διατάξεις του και να προταθούν μέτρα για να καλυφθούν τυχόν ελλείψεις, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικότερες περιστάσεις υπό τις οποίες οι μετανάστες και οι πρόσφυγες χάνουν τη ζωή τους ή εξαφανίζονται.

Πιστεύουμε ότι χρειάζονται κατευθυντήριες αρχές σύμφωνες με το διεθνές δίκαιο, τις οποίες θα προτείνουμε περιγράφοντας τα βήματα που τα κράτη ευλόγως αναμένεται να ακολουθήσουν για την καταγραφή των αγνοουμένων, την ανάκτηση, συντήρηση και ταυτοποίηση των νεκρών, τη συλλογή και φύλαξη κατάλληλων στοιχείων για τη διευκόλυνση μελλοντικών ταυτοποιήσεων, τη δυνατότητα επαναπατρισμού ή αξιοπρεπής ταφής, το σεβασμό των δικαιωμάτων των οικογενειών και ιδιαίτερα του δικαιώματος να γνωρίζουν την τύχη των αγνοουμένων ή αποθανόντων συγγενών τους. Ο σκοπός των αρχών αυτών θα είναι να βοηθηθούν τα κράτη, η κοινωνία των πολιτών και οι λοιποί φορείς, ειδικά όσοι εργάζονται στο πεδίο, ώστε να ανταποκρίνονται στα τραγικά αυτά συμβάντα κατά τρόπο που να συνάδει με τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

 

Οι κατευθυντήριες αυτές οδηγίες θα αντλούν πρωτίστως από την εμπειρία και τις γνώσεις που έχουν αποκτηθεί από όσα συμβαίνουν στο πλαίσιο των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών στην περιοχή της Μεσογείου. Ωστόσο, σκοπός είναι οι οδηγίες αυτές να είναι μεγαλύτερης εμβέλειας σε διεθνές επίπεδο και να συμβάλουν καταλυτικά στην ανάληψη δράσης ακόμα και από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που μέχρι σήμερα δεν έχουν ασχοληθεί με τα ζητήματα αυτά, ακόμα και σε μέρη όπως την Αργεντινή, τη Χιλή και σε άλλες χώρες της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, την Ιαπωνία και την Ασία γενικότερα.

arrow-icon arrow-icon arrow-icon

Σεβασμός για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

Ανεπίλυτη απώλεια

Διασυνοριακές μετακινήσεις

Τελευταία Δικαιώματα

Δημιουργώντας ένα νέο πλαίσιο σεβασμού των δικαιωμάτων των αγνοουμένων & νεκρών προσφύγων και μεταναστών και των πενθούντων συγγενών τους

Αρχική Ποιοι είμαστε Διαβούλευση Μυτιλήνη Επικοινω Σύνδεσμοι & Ενημερωτικό Υλικό Τελευταία Δικαιώματα